Harṣacarita, 5, 246.1 ajani cāsya cetasi tāte dūrībhūte saṃpraty etāvān khalu jīvalokaḥ lokasya bhagnāḥ panthānaḥ manorathānāṃ khilībhūtāni bhūtisthānāni sthagitāny ānandasya dvārāṇi suptā satyavāditā luptā lokayātrā vilīnā bāhuśālitā pralīnā priyālāpitā proṣitāḥ puruṣakāravihāravikārāḥ samāptā samaraśauṇḍatā dhvastā paraguṇaprītiḥ viśrāntā viśvāsabhūmayaḥ apadāny apadānāni nirupayogāni śāstrāṇi niravalambanā vikramaikarasatā kathāvaśeṣā viśeṣajñatā dadātu jano jalāñjalim aurjityāya pratipadyatāṃ pravrajyāṃ prajāpālatā badhnātu vaidhavyaveṇīṃ varamanuṣyatā samāśrayatu rājaśrīr āśramapadam paridhattāṃ dhavale vāsasī vasumatī vahatu valkale vilāsitā tapasyatu tapovaneṣu tejasvitā prāvṛṇotu cīvare vīratā kva gamyatāṃ punas tasya kṛte kṛtajñatayā kva punaḥ prāpsyati tādṛśān mahāpuruṣanirmāṇaparamāṇūn parameṣṭhī śūnyāḥ saṃvṛttā daśa diśo guṇānām jagaj jātam andhakāraṃ dharmasya niṣphalam adhunā janma śastropajīvinām //