Harṣacarita, 4, 93.1 asminn eva ca kāle rājñaḥ paramasaṃmataḥ śataśaḥ saṃvāditātīndriyādeśaḥ darśitaprabhāvaḥ saṃkalitī jyotiṣi sarvāsāṃ grahasaṃhitānāṃ pāradṛśvā sakalagaṇakamadhye mahito hitaś ca trikālajñānabhāg bhojakas tārako nāma gaṇakaḥ samupasṛtya vijñāpitavān deva śrūyatāṃ māṃdhātā kilaivaṃvidhe vyatīpātādisarvadoṣābhiṣaṅgarahite 'hani sarveṣūccasthānasthiteṣv evaṃ graheṣv īdṛśi lagne bheje janma //

Harṣacarita, 4, 158.1 yataḥ sarvair ebhir doṣābhiṣaṅgair asaṃgatau bahudhopadhābhiḥ parīkṣitau śucī vinītau vikrāntāv abhirūpau mālavarājaputrau bhrātarau bhujāv iva me śarīrād avyatiriktau kumāraguptamādhavaguptanāmānāv asmābhir bhavator anucaratvārtham imau nirdiṣṭau //

Harṣacarita, 5, 157.1 āsīc cāsya cetasi pratipannasaṃjñasya bahuśo 'pi hṛdaye duḥkhābhiṣaṅgo nipatann aśmanīva lohaprahāraḥ kaṭhine hutabhujam utthāpayati na tu bhasmasātkaroti me niranukrośasya kāyam iti //

Harṣacarita, 6, 260.1 pramādadoṣābhiṣaṅgeṣu śrutabahuvārta eva pratidinaṃ devaḥ //