Occurrences of vahni in "Tattvacintāmaṇi"
Click [+] to expand the context.
178vahnitadbādhayoḥ saṃśaye 'pi pratyakṣānumānādinā arthaniścayāt anyathā pramāṇamātrocchedaḥ tatpūrvamarthatadbādhasaṃśayāt /
219vahninā siñcatītyatra kriyākārakapadayoranvayabodhe sāmarthye 'pi ayogyatājñānaṃ pratibandhakaṃ dāhe samarthasyāpyagnermaṇiriva /
602ata evāsti vahniliṅgamitiśabdāt pratīteḥ dhūme vahneranumānaṃ na tu tadarthajñāpakatvena jñātāt padādarthajñānamātraṃ syāt na tu saṃsargadhīḥ ghaṭaḥ karmatvamānayanaṃ bhāvanā tadbodhakamiti jñāne 'pi ghaṭamānayetivākyādivānvayabodhābhāvāt /
704nanu sanodhātvarthagocarecchāvācitvāt lāghavāñca kṛtāvicchā cikīrṣā sā ca vṛṣṭāviveṣṭasādhanatājñānāditi cet na vahninā sādhayāmītivat kṛtyāsādhayāmītīcchāyāḥ kṛteḥ pūrvamanubhūyamānāyāḥ sanantāvācyatvena gauraveṇa ca pratyākhyātumaśakyatvāt /
714vahninā sādhayāmītivat kṛtyā sādhayāmītīcchā iṣṭasādhanatājñānādeveti cet tarhi tatra vahnisādhyatājñānavadatrāpi kṛtisādhyatvajñānaṃ kāraṇamāvaśyakaṃ kṛtau cānubhavasiddhacikīrṣādhīnatatvaṃ viśeṣaḥ tena prāṇapañcakasañcāre jīvanayonikṛtisādhye na pravṛttiḥ anyathā kṛtisādhyeṣṭasādhanatāpakṣe 'pi tatra pravarteta /
799pakṣatāvacchedakadharmasāmānādhikaraṇyaṃ sādhyamānasya liṅgena sidhyatītyanumāne kḷtvāt yathā prasiddhavahnibādhe 'pi vahnimātraṃ na bādhitaṃ ityaprasiddho 'pi vahniḥ sidhyati tathā prasiddhapāke kṛtisādhyatvabādhe 'pi pākamātre na bādhitamityaprasiddhaṃ pākamādāya tatsidhyati aprasiddhayoḥ pakṣasādhyayoḥ siddhāvaviśeṣāt tasmāt asiddhasya kvacit siddhe siddhe siddhasya ca kvacit /
1014kathaṃ tarhi pākaṃ kṛtyā sādhayāmītīcchā yathā vahnisādhyatvena
1015iṣṭasādhanatāvagamāt vahninā pākaṃ sādhayāmītīcchā tathā kṛtisādhyatvena iṣṭasādhanatvāt pākasya pākaṃ kṛtyā sādhayāmītīcchā anyathā tattadupāyasādhyatvena icchā pākādau tattadupāyasādhyatvaprakārakajñānāt syādityanantakāraṇakalpanā syāt /
1024vahnisādhyatvena kṛtisādhyatvena vā na pākasyaudanasādhanatā ityuktam /
1025kathaṃ tarhi vahninā pākaṃ sādhayāmītīcchā iti cet na iṣṭasādhanatvena jñāte yatra yatsādhyatvaṃ jñāyate tatra tatsādhyatvenecchā bhavatīti yatheṣṭasādhanatvena jñāte pāke vahnisādhyatvenāvagate iṣṭasya sādhanatājñānāt kṛtyā sādhayāmītīcchā tathāceṣṭāsādhanatvena kṛtisādhyatvena ca jñāte kṛtisādhyatvaprakārikecchā na tviṣṭasādhanatājñānamātrāditi /
1045ata eva dravadravyatvaṃ sekakaraṇatve prayojakaṃ ityayogyovahniḥ tadihāśuvināśinaḥ kālāntarabhāviphalajanakatve phalasamayaparyantasthāyivyāpārajanakatvaṃ prayojakamato 'pūrvaṃ vinā sājātyameva na gṛhyate ghṛtapānasya tu vaidyakopasthitadhātusāmyamādāya puṣṭisādhanatvayogyatājñānaṃ vijñasya /
1056yogyatā hi svabādhakapramāviraho vā sakalabādhakapramāviraho vā ādye vahninā siñcatītyādau svabādhakapramātadvirahau samayabhedena sta iti tadeva yogyamayogyañceti prāptaṃ dvitīye tu yogyānupalabdhā tanniścayo 'śakyaḥ parapramāyā ayogyatvāt /
1101viśiṣṭavaiśiṣṭyabodhe sarvatra tathaiva anyathā parvatīyavahnirvyāpakatayā nāvagata iti kathaṃ tadanvayo 'numitau /
1105na caivamapūrvatvakṣatiḥ yāgaviṣayatvāderviśeṣasya kārye liṅgaṃ vinānupasthiteḥ yathā parvatīyatvabhānaṃ vahnau nānumitiṃ vinā /
1161atha yogyatve 'pi svabādhakapramāvirahaḥ kāraṇaṃ tarhi so 'pyavaśyāpekṣaṇīyaiti lāghavāt saiva yogyatā evañca tadeva yogyamayogyañca syāditi cet satyaṃ yathā daśāviśeṣe tadeva sākāṅkṣamanākāṅkṣamāsannañca tathā svabādhakapramātadvirahadaśāyāṃ tadevānvayabodhe yogyamayogyañcābhidhīyate svabādhakapramāyāṃ tadvirahe vā yogyāyogyatāvyavahāradarśanāt svabādhakapramāvirahadaśāyāṃ yogyatādisattve 'pi vahninā siñcatītyatrānvayabodhaḥ apramādoṣavatpuruṣaṇītatvāt /
1179anye tvanvayavirodhirūpaviraho yogyatā ata eva vahninā siñcatītyatra tad bhrame bhavatyanvayabhramaḥ /
1352yathā dhūmavahniviśeṣayoḥ kāryakāraṇabhāvagrahe tatsāmānyayorapi hetuhetumadbhāvo bhāsate anyathā na sakṛddarśanagamyā vyāptiḥ syāt tathātrāpi viśeṣayoḥ kāryakāraṇabhāvavittivedya eva sāmānyayostathābhāva iti cet na pratyakṣeṇa viśeṣagrahe yogyatvāt sāmānyamapi bhāsate prakṛte ca kāryaviśeṣeṇa kāraṇaviśeṣānumitau na sāmānyamiti na yugapadupasthitiḥ /
1431nanvevaṃ padānāmanvitajñānajanakatvāt tatra śaktirastyeva aśaktasyājanakatvāt tavāpi padādanvayabodha itīśvarecchāsattvāditi satyaṃ kintu anvayabodhe svarūpasatī sā vyāptiyate na tu jñātā ghaṭajñānaśaktatvena jñānādeva ghaṭānvayabodhopapatteḥ yathā tava jātiśaktapadasya ātmavyaktijñāne dṛṣṭañca jñātakaraṇe sāmānyasambandhitayā jñātasyāpi viśeṣabuddhyupāyatvaṃ yathā vahnisāmānyavyāptatayā gṛhītadhūmasya vahniviśeṣabuddhijanakatvam /
1448ata eva dhūmo 'stītyatra dhūmapadasya vahnibodhaparatve 'pi vahnau na lakṣaṇā śaktyā dhūmopasthitau anumānadvārā tatpratītisambhavāt /
1550ata eva bhāṣyaṃ saṃskāraśabdaśaktibhyāṃ viśiṣṭānubhavaityunnītamatamapāsta uktanyāyairjātivadvyakterapi śakyatvāt viśiṣṭanāmānantye 'pi ekatra viśiṣṭe tattvaṃ vihāya gotvamādāya gotvaviśiṣṭaṃ śakyamita śaktigrahaḥ yathā ca kvacideva dhūme dhūmovahnivyāpya iti buddhiḥ yathā va tathaiva kāryāṇāmānantye 'pi kvacit kārye tattvaṃ taṭasthīkṛtya kṛtimādāya dharmiṇi kāryaṃ śakyamiti liṅāderapūrvaṃ śaktigrahaḥ avacchedakaikyācchakterekatvaṃ tadvadeva yathā vā vyaktivācakapaśvādipadānāṃ atha vā gotvena sāmānyalakṣaṇayā jñāte sarvatra gavi gotvamādāya śaktigrahaḥ prameyatvena ca sarvajñāne sārvajñamiṣyata eva neṣyate tu ghaṭatvādi sarvaprakārakajñānavattvena sarvaikodasīnagoḥ śakyatvād yatkiñcidekopādāne 'nadhyavasāyo vā /