Occurrences of vṛkṣa in "Lāṭyāyanaśrautasūtrabhāṣya"
Click [+] to expand the context.
1.1.14.[6]avṛkṣannāsmin vṛkṣāḥ santyavṛkṣaṃ /
1.1.16.[1]taditi pūrvanirdeśaḥ tāsāmabhāvaḥ bhavanaṃ bhāvaḥ na bhāvaḥ abhāvaḥ apāmabhāve mahāvṛkṣādayaḥ syuḥ /
1.1.16.[2]mahāṃścāsau vṛkṣaśca mahāvṛkṣaḥ ānmahataḥ samānādhikaraṇajātīyayorityākāraḥ /
2.6.1.[1]karmasūtramuktaṃ upavasathye'hani na samāmaneranniti kintu prastotā tu kuśāḥ kārayet tuśabdo viśeṣaṇārthaḥ upavasathya evāhani prastotā kuśāḥ kārayet kārayedityanyaṃ kuśānāṃ karttāraṃ jñāyati yajñiyasya vṛkṣasya yajñamarhatīti yajñiyaḥ yajñiyasya vṛkṣasyetyavayavalakṣaṇā ṣaṣṭhī khadirasya dīrghasatreṣveke eke ācāryā manyante dīrghasatreṣu khādiryaḥ kuśāḥ syuriti kiṃ kāraṇaṃ dāruprādhānyāt prādeśamātrīḥ prādeśapramāṇaḥ kārayet kuśapṛṣṭhāstvaktaḥ ākṛtirucyate tvacaṃ prati kuśapṛṣṭhāḥ syuḥ samāmajjataḥ majjāṃ prati samāḥ syuḥ aṅguṣṭhaparvapṛthumātrīḥ pṛthutvenāṅguṣṭhaparvamātrāḥ syuḥ prajñātāgrāḥ kārayitvā prajñātāni agrāṇi yathā bhavanti tathā kārayet nanu kārayitveti kimarthaṃ yadā prastotā tu kuśāḥ kārayediti prakṛta eva karaṇe ucyate praṇāśe kuśānāṃ bhaṅge vā punaranyāḥ kārayitvā prayuñjīta nānyat prāyaścittamasti gandhaiḥ pralipya kuśāḥ sarpiṣā satreṣveke eke ācāryāḥ satreṣu sarpiṣā pralepaṃ manyante vaiṣṭutena vasanena pariveśya viṣṭatīṣu yojitaṃ vaiṣṭutaṃ tena vāsasā sarvato veṣṭayitvā kṣaumaśāṇakārpāśānāṃ kenacit kṣumāyāḥ vikāraḥ kṣaumaṃ śaṇasya vikāraḥ śāṇaṃ kārpāśānāṃ vikāraḥ kārpāśam eteṣāṃ vāsasāmekena veṣṭayitvā audumbaryāḥ sādasyāḥ śālāyā upaviṣṭādvāsayet
3.12.2.[1]yadyudumbaro na syāt yasya kasyacit yajñiyasya vṛkṣasyāvayavaniṣpannā syāt āsandī yajñamarhati yajñiyaḥ
3.12.15.[1]āsandyā vyākhyātam uktaṃ nirdiṣṭaṃ dravyaṃ vāṇasya uktaṃ vāṇaṃ vitanvantīti tat kiṃmayo vāṇo bhavati taducyate āsandyā vyākhyātaṃ dravyaṃ vāṇasyeti audumbaro vāṇaḥ syāt udumbarābhāve yajñiyavṛkṣasya
10.10.2.[1]yadetadbrāhmaṇaṃ caturviṃśamiti eṣa yathā bhūyasovādaḥ bhūyastvaṃ gṛhītvā pravṛttaḥ āmravanavat brāhmaṇagrāmaḥ yasminnanyepi vṛkṣā vidyante tathāpi āmravanamiti ucyate tathā anye'pi varṇā vidyante tathāpi brāhmaṇagrāma ityucyate na caturṣvityanye'pi varṣā na santi kintu bhūyastvādvādaḥ sanniviṣṭo yathā prādhānyabhūyastvānnityatvācca vādāḥ sanniviśante evamayaṃ caturviṃśamiti bhūyastvādvādaḥ sanniviṣṭaḥ
10.20.2.[1]ṣaṣṭhyāṃ tithau caitrīpakṣasya citrābhiryuktā paurṇamāsī caitrī yadetat karma vakṣyate etat ṣaṣṭyāṃ caitrīpakṣasyārabhya kuryyāt pañcamyāmiti gautama ācāryya āha pañcamyāṃ caitrīpakṣasya vratopāyanīyamodanamaśitvā odanaṃ bhuktvā vratamupaiti yena taṃ vratopāyanīyamodanamaupavasantikaṃ haviṣyamantraṃ bhuktvā keśān śmaśrūṇi ca vāpayitvā ahataṃ vasanaṃ paridhāya tāntukamanirṇiktamaprāvṛtapūrvaṃ tadvasanaṃ paridhāya parisamuhyāgnī paristīryya tretāgnīnāṃ paristaraṇamādhvaryyave siddhaṃ praṇītāḥ praṇīya praṇītāsaṃjñā mantrasaṃskṛtā āpaḥ mekhalāmābadhya mehanasya khalasya mālā mekhalā adharottarakāyavibhāgārthā raśanetyarthaḥ muñjādīnāṃ dravyāṇaṃ ekena nirvṛttā daṇḍaṃ pāṇau kṛtvā pālāśādīnāṃ yajñīyānāṃ vṛkṣāṇāmekasyāvayavabhūtaṃ gārhapatyasya paścime pradeśe upaviśya svayaṃ kṛṣṇājinaṃ pratiṣajeta tūṣṇīṃ kṛṣṇamṛgasya carma kṛṣṇājinaṃ tat svayaṃ skandhe pratiṣajeta adattamadhvaryuṇā etadādhvaryyavaṃ tadvacanāt svayaṃ bhavatīti adīkṣitaḥ kṛṣṇājinaṃ pratimuñceta iti tūṣṇīmiti mantreṇādhastādgrahaṇaṃ dṛṣṭaṃ tasya pratiṣedhaḥ